NovelTR Bilgilendirme

Bu hizmetten tamamen ücretsiz şekilde faydalanmaya devam etmek istiyorsanız, aşağıdaki yorum bölümüne küçük bir teşekkür yorumu yazmayı unutmayınız. İyi okumalar dileriz.
Bölüm #4

YAZI BOYUTU

SIFIRLA

4. Bölüm | Mutlu Bir Şekilde Yaşa

 

Xiao Yan boyun eğmiş bir şekilde gözlerini kapatır kapatmaz Heine onu yere fırlattı. Vücudunun yarısı yere çarptı ve bu omzunda muazzam bir acıya neden oldu. Elini boğazına bastırdı ve gözlerinden yaşlar akarken şiddetle öksürdü.

Kınından çıkarılmış kılıcın sesi kulaklarına ulaşmıştı; Heine kılıcını Xiao Yan'ın yüzü boyunca sürükledi ve kılıcı yerin dibine sapladı, ardından Xiao Yan bir anlık kavurucu bir acı hissetti… yüzü kanıyordu.

"Bu uranyum hammaddelerini ele geçiremezsen etini kesip kemiklerini diri diri çıkarırım."

Heine'nın söylediği her kelime, sanki cehennemden bir mesajmış gibi açık ve özdü.

Xiao Yan korkuyla nefesini tuttu ve parmaklarının titremesini durduramadı. Birdenbire, bu adamın varlığının zombilerden çok daha korkunç olduğunu fark etmişti.

"Hey! Hemen ayağa kalk, yoksa ölmeyi bu kadar çok mu istiyorsun?"

Mark, Xiao Yan'ı yerden kaldırdı, metal kutular yığınına doğru itti ve kısık bir sesle şunları söyledi: "Çok cesursun! Patronumuzu öpecek cesaretin bile var ha? O, temizlik manyağı olmasıyla ünlüdür!"

Xiao Yan tek kelime edemedi.

Xiao Yan, bunların hepsi Heine'nın solunum maskesi takmamasından kaynaklandı diye düşündü. Heine maskeyi takmış olsaydı Xiao Yan o-onun dudaklarına sürtünmezdi…

Heine'nın, kemiklerini vücudundan diri diri çıkarmasını istemediği için sessiz kaldı.

Az önce meydana gelen şeyin şokundan yeni kurtulmuş olan Yüzbaşı White, yardım etmek için Xiao Yan'ın yanına koştu.

Birkaç dakika geçti, ilk emniyet cihazı çıkarıldı ve Mark metal kutudan termos büyüklüğünde bir konteynır çıkardı.

Xiao Yan ve Yüzbaşı White rahat bir nefes aldılar ve aynı prosedürle kalan ham uranyumu da ele geçirdiler. Mark onları sırtına taşıdı ve dışarı çıkmaya hazırlandılar.

Xiao Yan tedirgin olmuştu.

O küçük olaydan sonra Heine ona öldürücü bir öfkeyle bakıyordu. Santralden çıkarlarken Heine'nın onu zombilere bırakacağından ciddi şekilde endişeliydi!

Ancak Xiao Yan ne kadar çaresiz hissederse hissetsin yine de Heine ile birlikte burayı terk etmek zorundaydı.

Beklendiği gibi, Mark kasa kapısını tam güçle tekmelediğinde sayısız zombi kapıya yayılıyordu.

Heine ikili kılıcını çıkardı ve gözlerinin önünde birkaç ışık huzmesi parladı, ardından zombilerin kafaları birbiri ardına yere düştü.

Kuşatmadan kaçarlarken Xiao Yan tüm yol boyunca zombilerin yapışkan leşlerinin üzerinden geçiyordu. Zombi dalgası sonsuzdu ve Xiao Yan başını kollarıyla kapatırken bir yandan diğer yana kaçmak durumunda kalıyordu.

Zombilerin Xiao Yan'ın omzunu tuttuğu zamanlar olmuştu ama Heine bunları görmezden gelmişti. Neyse ki, Mark onu zamanında kenara sürüklemişti yoksa ne kadar trajik bir ölüm yaşayacağını düşünmeye cesaret edemezdi.

Sonunda, havada asılı duran uçağın altına geldiler. Heine, bel bandındaki cihazı çalıştırdı ve bir tel gökyüzüne uzanıp uçağa bağlandı. Heine daha sonra teli kavradı ve çaba sarf etmeden kabine geri döndü.

Xiao Yan donup kaldı…

Kendisi ne olacaktı? İlk başta onu buraya getiren Heine'ydı ve şimdi bu adam onu terk mi etmişti?

Mark iç geçirdi.

Başka bir zombi dalgasının yaklaştığını görünce bir eliyle Yüzbaşı White'ı, diğer eliyle de teli kavradı, "Hey! Çaylak! Kolumu tut!"

Xiao Yan tek kurtuluşunu görmüş gibi davrandı. Mark'a doğru fırladı ve onun koluna sarıldı.

Ve sonra vın diyerek büyük bir hızla havaya fırladılar. Xiao Yan, Mark'a sıkıca sarıldı çünkü tutuşu birazcık bile gevşerse kıyma haline gelirdi. Sonunda kabine geri dönen Xiao Yan'nın kolları ağrıyor ve zonkluyordu. Yorgunlukla oflaya puflaya kabin zeminine diz çöktü.

Reeve kokpitten çıktı ve yüzünde kocaman bir gülümsemeyle ona yardım etti, "Hey! Kimsenin cesaret edemediği bir şey yaptığını duydum! "

Xiao Yan'ın kolları kas gerginliğinden kontrolsüz bir şekilde titriyordu. Bezgin hissettiğinden, nefes alışverişini düzene sokmak için sandalyeye yaslandı.

Reeve'in kazara olan öpücüğü duyacağını hiç düşünmemişti.

"Ben de cesaret etmedim… Sadece bir tesadüftü…"

Mümkünse, lütfen bana bu olayı hatırlatmayı bırakın!

"Hımm… Anlıyorum… "Kaşlarını belirsiz bir şekilde kaldırdı, "Kim bilir… Belki birkaç gün içinde, Patron'la çarşafların arasında yuvarlandığınızın haberini duyacağım! Üsteki arkadaşlar dedikodu açlığı çekiyor, biliyorsun!"

"N… Ne…"Xiao Yan nefes almakta güçlük çekiyordu. O bir erkekti, Heine Burton da bir erkekti; onunla çarşafta yuvarlanmak da ne demekti lan!

"Merak ediyorum da Patron öpüşürken güçlü ve kuvvetli mi? Özel Kuvvet askerleri tutkulu ve tahrik olduklarında onların öpücüklerinin normal bir insanın kafatasını ezebileceğini duymuştum."

"Eee… Albay Burton'la aramızda gerçekten hiçbir şey yok…" Xiao Yan, Reeve'in hayal gücünün kontrolden çıkmasını engellemeye çalışmıştı ama bu işe yaramamıştı.

"Patron gibi mükemmel birinin Özel Görev Kuvvetlerine katıldığından beri hiç kimseyle yatmadığını düşünemezsin!"

Reeve parlak gözlerle ona daha da yaklaştı, önceki durgun ve çekingen tavrından farklı görünüyordu; sanki dünyanın en büyük sırrını paylaşmaya hevesli, dedikoducu bir kraliçe gibiydi.

"…Bunun sebebi muhtemelen Albay'ın hijyen konusunda titiz olması…" Xiao Yan, Heine Burton'ın kendisinden başka birini kabul edeceğinden şüpheliydi.

Yine de, Reeve'in düşünceleri kontrolden çıkmaya devam etti ve bu sefer Xiao Yan'ın düşüncelerini gerçekçi olmayan bir fikre dönüştürdü.

"Ve Patron yıllardır kendisini tuttuğu için X-virüsünün Özel Kuvvet askerlerinin cinsel isteklerini arttırdığını biliyorsundur, bu yüzden… seni yatağa ittiğinde kesinlikle kemiklerini kıracaktır ve duyularını ezecektir! İçindeki her şey patlayacaktır! Ve kan, alt bedeninden nehir gibi akacaktır! Küçük kasımpatının saniyeler içinde solacağını tahmin ediyorum! Aman Tanrım!" (*kasımpatı, anüs anlamına gelen Çince bir metafordur.)

Xiao Yan omuzlarını düşürdü ve omurgasından aşağı bir ürperti hissetti.

"Sen… Şaka yapıyorsun, değil mi…"

"Ama bu sorun değil. Vücudumuz, ağızdaki tükürük veya bağırsak sisteminizdeki bağırsak mukozası gibi insan vücudu tarafından kolayca emilebilen zayıflatılmış X-virüsü türlerinden oluşuyor. Yani, ağır bir şekilde harap olsan bile Patron sana derin bir Fransız öpücüğü verdiği sürece tüm yaraların otuz saniye içinde iyileşir ve ikiniz de sevişme sürecinize baştan devam edebilirsiniz!"

Xiao Yan'ın bakış açısına göre, Reeve'in yüzündeki hevesli ifade fesatlıkla doluydu. Son nefesine kadar işkence gördüğünü ancak yaralarından sadece bir öpücükle kurtulduğunu bile hayal etmeye başlamıştı ve kabus kendisini tekrar tekrar canlandırmıştı.

Elbette, bu sanrının gerçekleşme olasılığının sıfıra yakın olduğunu tamamen gözden kaçırmıştı.

"Mutlu bir-- şekilde yaşa!"

Xiao Yan'ın kendi hayal gücünden kaynaklanan dehşetle dolu yüzünü gören Reeve kahkahalara boğuldu.

Xiao Yan sonunda aklını başına toplamıştı. Reeve benimle dalga geçiyordu!

Ancak Reeve'in sözleri, inkar edilemez bir şekilde Xiao Yan'ı zulmedici sanrılar görmesi için tetiklemişti. Gerçi bu sanrılar kesinlikle Heine ile yatak çarşaflarında yuvarlandığı sanrılar değil, Heine'nın ona milyonlarca yoldan ölesiye işkence ettiği sanrılardı.

Uçak belirli bir platforma inip ham uranyumu boşaltmaya hazırlanırken Xiao Yan ve diğerleri bu platformdan başka bir uçağa geçeceklerdi.

Reeve kule ile temasa geçti ve belirlenen yere iniş yapmaya başladılar.

Tam platforma yaklaştıkları sırada uçak aniden yükseldi.

Xiao Yan güvenlik korkuluğunu kavradı. Yükselme hızları o kadar şiddetli bir şekilde artmıştı ki tüm öğrenciler neredeyse çığlık atmışlardı.

Neler oluyordu?

Xiao Yan, uçağın pilotlarının Mark ve Heine olduklarını biliyordu. Yoksa… Uçaklarına yine müdahaleci mi sızmıştı?

Müdahaleci, terminal aracılığıyla insan beynine sızan bir "beyin korsanı"dır. İnsanların bilişselliğini bozma, beynin iç mesajlaşma sistemini yok etme ve hatta taşıyıcıyı kendi bilinçaltında tuzağa düşürüp onu derin bir komaya sokabilecek "bilişsel labirent" yaratma konusunda yeteneklidirler.

Neredeyse her Özel Kuvvet askeri, kendilerini "müdahaleci"ye karşı savunmak için sıkı bir eğitimden geçmişti ve Xiao Yan, Heine'nın aralarında en iyi kişi olduğundan emindi. Güçlü bir iradeye sahipken kesinlikle müdahaleci tarafından kolayca saldırıya uğrayacak biri değildi!

Uçak gökyüzünün uzak kesimlerine doğru yükselmek üzereydi. Ve birden Xiao Yan, uçağın ayaklarının altında titrediğini hissetti.

Xiao Yan'ın yan camından bir füze uçarken bindikleri uçak yüksek hızda daire çizdi!

Füze arkalarındaki platformdan fırlatılmıştı! Bu, hedefine ulaşana kadar onu takip eden bir güdümlü füzeydi.

"Aman Tanrım! Bir güdümlü füze! Öldük!"

Kabindekiler dehşete düştü.

Xiao Yan çaresiz bir şekilde sandalyeye yaslandı. Kendisini gülümsemeye bile zorlayacak enerjisi yoktu.

Daha bir gün olmuştu. Tüm bu sefaletlere kaç kez katlanması gerekiyordu?

Bu da neydi? Ölmeye mi mahkumdu?

"Öleceğiz! Aman Tanrım! Neden bizi uçaktan çıkarmıyorlar! Belki hayatta kalabiliriz…"

Bazı çıraklar ağlamaya bile başlamışlardı.

"Salaklar! Zombileri beslemek için hepinizi dışarı atmamızı mı istiyorsunuz?" Reeve onlara öfkeyle bağırdı, "Uçağı kullanan kişinin güçsüz ve kırılgan bir adam olduğunu mu düşünüyorsunuz? Yoksa bunun biz Özel Görev Kuvvetlerinin uçağı olduğunu unuttunuz mu? Yani amacı araştırma yapmak değil, savaşmak!"

Xiao Yan, motorlarının yanından uçan füzeleri ve yüzünde füzelerden yayılan sıcaklığı hissettiği anları saymayı bırakmıştı.

Ancak uçak, her aşırı tehlike anında füzelerden kaçmayı başarmıştı.

Xiao Yan'ın alnından soğuk terler akıyordu. Etrafındaki sınıf arkadaşları gözlerini kapatmıştı ve dudaklarını ısırarak son anlarının gelmesini sessizce bekliyorlardı.

İçinde bulundukları kabin dönmeye devam etti ve Xiao Yan boynunun, kabinin dönmesinden dolayı kopmak üzere olduğunu hissetti.

Önünde, başından beri çok sessiz ve sakin olan Reeve vardı. Heine ve Mark'a olan inancı tamdı.

"Sen de gözlerini kapatabilirsin," Reeve, Xiao Yan'a baktı, "Yoksa muhtemelen başın dönecek."

"Sadece o anı görmek istiyorum… Albay Burton ve Mark o güdümlü füzeden kurtulma fırsatını bulacaklardır."

Sonra 720 derecelik bir dönüş daha oldu ama bu sefer çırakların telaş halinde haykıracak enerjileri bile yoktu.

"Ne fırsatı?" Reeve merakla sordu ona. Sakinliği, diğerleriyle keskin bir tezatlık oluşturuyordu.

"Gecikme süresi."

Xiao Yan gözlerini indirdi. O sırf düşünemeyecek kadar tembel biri olduğu için B derece bir öğrenciydi. Çünkü bir insanın düşünme konusunda ne kadar yetenekli olursa o kadar yorucu bir hayat yaşayacağını iyi biliyordu. Ancak bu, düşünmekte zayıf olduğu anlamına gelmiyordu.

O anda, uçaklarının motoru yüksek bir ses çıkardı ve uçak bir dağ zirvesine doğru yaklaştı.

Kabinde çığlıklar yankılandı.

Ancak Xiao Yan, gözlerini kocaman açtı. Dağın zirvesine ulaşmalarından hemen önce uçak anında yönünü değiştirdi ve dağın üzerinden gökyüzüne doğru dik bir şekilde yükseldi. Aşırı hız, uçağın altındaki hava ile dağın ağaçları arasında yangına yol açan bir sürtünme yaratmıştı.

Fakat güdümlü füze o kadar şanslı değildi.

Doğrudan dağa çarparak dağı parçalara ayırdı.

O saniye, muhteşem bir manzaraydı.

Xiao Yan, avuçlarını pencere camına koyarak patlamanın titreşimini hissetti.

Herkes derin bir nefes aldı ve hatta bazıları gözyaşlarına boğuldu.

"Hala hayattayız! Tanrıya şükür!"

"Gerçekten güdümlü füzeden kaçtık!"

Bir kez daha ölümü atlatmışlardı.

Ancak Reeve açıkgözlülüğünü korumuştu, "Patron! Bu platform şu anda Gelgit Organizasyonu tarafından devralındı, değil mi?"

Gelgit Organizasyonu, Kuyruklu yıldız virüsü hakkında amansız araştırmalar yapan gizemli bir organizasyondu. Üssü, nüfusu ve hatta grubun lideri bile bilinmiyordu. Kesin olan tek bir şey vardı - Bu örgüt onların düşmanıydı

"Evet. Charles'a ve diğer tüm dış üslere uyarı mesajları gönderin."

Belirtilen platform, uzun uçuşlu uçaklar için bir tedarik istasyonuydu. İçinde araştırma kurumu kurulmamıştı fakat son yıllarda Gelgit Organizasyonu'nun hedefi haline gelmişti. Platformu ele geçirdikten sonra su altında kalmışlardı ve tedarik için inen uçağa saldırı fırsatı bulmuşlardı.

"Albay Burton, bu platformda bir sorun olduğunu nasıl fark etti?" Xiao Yan merakla sordu.

Reeve ona öngörülemez bir gülümseme gönderdi, "Ölümler arasındaki sayısız boşluktan geçerken içgüdülerin de bir silaha dönüşecektir."

Ve o anda uçak yavaş yavaş alçalıyordu.

"Neler oluyor? Yakınlarda hiçbir şey yok, değil mi?"

"Neden iniyoruz?"

"Burada ne platform ne de üs var… Özel Görev Kuvvetlerinin, tamamlaması gereken başka bir görevi olabilir mi?"

Herkes yüzünde şaşkın bir ifadeyle Reeve'e döndü.

Yine de Reeve, yüzünde bir gülümsemeyle Xiao Yan'a sordu, "Tahmin et bakalım, neler oluyor?"

 

 

~~~ Sıradaki:  5. Bölüm | Yayan Devam Etmek~~~

 

 

Yazarın notu: (Yazarın takma adı Tombul Kavun)

Tombul Kavun: Reeve, sen gerçekten Hakikat Tanrıçasısın.

Reeve: Seni Hakikat adına cezalandıracağım!

Xiao Yan: Kimi cezalandıracaksın?

Tombul Kavun ve Reeve: SENİ!

İpucu:

Bölümü değiştirmek için Thrive in Catastrophe 4 manga simgelerine tıklayabilirsiniz. Klavyede ok tuşları ile bölümler arası geçiş yapabilirsiniz.

-DİSQUS YORUM KURALLARI-
Kural 1. REKLAM YAPMAK KESİNLİKLE YASAKTIR.
Kural 2. Bir kişiyi küçük düşürebilecek ve incitebilecek şeyler yazmak, din, ideoloji, akım ve ırk ayrımı yapmak ve bunlarla ilgili yorum yazmak yasaktır.
Kural 3. Milli ve ulusal değerlerle dalga geçmek, aşağılamak, siyaset yapmak, tartışma çıkartmak, kışkırtmak ve huzuru bozmak yasaktır.
Kural 4. Webtoon'da olan gelecek bölümlerle ilgili bilgi vermek isteyen herkesin yorumunu SPOILER kodu içine alması gerekmekterdir aksi halde süresiz şekilde yasaklanacaktır.