NovelTR Bilgilendirme

Bu hizmetten tamamen ücretsiz şekilde faydalanmaya devam etmek istiyorsanız, aşağıdaki yorum bölümüne küçük bir teşekkür yorumu yazmayı unutmayınız. İyi okumalar dileriz.
Bölüm #10

YAZI BOYUTU

SIFIRLA

10. Bölüm | Sanrı

 

Xiao Yan, odada üç tam gün geçirdikten sonra nihayet tamir görevini tamamlamıştı. Raf boyunca dizilmiş parlayan silahlara baktığında içi gururla doluyordu!

Sonunda iznime devam edebileceğim! Sonrasındabaşka bir çırak grubuyla 14. Üsse gidecekti. Şu an için, zihnini yaşadığı şeylerden uzaklaştıran bir şeyi özledi ve aklına kütüphane sisteminde listelendiğini gördüğü Okyanusun Evrimi adlı eski bir kitap geldi. Çocukluk zamanlarında onun favorisiydi.

Xiao Yan'ın babası kötü şöhretli bir deniz bilimciydi fakat insanlar Charles'a göç ettiklerinde artık okyanuslar üzerine olan araştırmalara ihtiyaç kalmamıştı.

Ancak Xiao Yan ne zaman uyumakta zorlansa babası onun yanına yatar ve ona eğlenceli ve gizemli deniz canlılarını hevesli bir şekilde anlatırdı.

Xiao Yan, babasının bu hikayelerinden her zaman etkilenir ve okyanus hayalleriyle uykuya dalardı.

Babasının vefatından sonra Xiao Yan, Merkez Bilim Akademisine girmişti ve bu kitabı kütüphanenin terminalinde ilk bulduğunda, ona kafayı takmıştı.

"2. Üste devam eden araştırmalar olduğu için burada da veri kitaplığı olmalı. Umarım kitabı veritabanında bulabilirim," diye düşündü Xiao Yan.

Terminal bağlantı cihazını takan Xiao Yan, kitabı bulduğu için mutlu olmuştu. Kitabın bilgisi zihnine akarken ruh hali de sakinleşmişti.

Gerçeklikten uzaklaştıktan önünde sunulan dünya sanki farklı bir dünya gibiydi; hayal gücünün vahşileşmesine izin veren bir dünya.

Yavaş yavaş ılık bir uyuşukluk geldi, göz kapakları düşüyordu. Xiao Yan düşüncelerinin okyanusun içinde dalgalandığını gördü.

Aniden bir çift el suya girdi ve kuvvetli ve inkar edilemez bir şekilde onun belini kavradı.

Xiao Yan'ın kalbi tekledi ve sırtı sağlam bir göğse temas ettiğinde vücudu gerildi. Arkasını döndü ve baktı ve her iki göz bir araya geldiğinde tüm korkuları anında yok oldu, bu arada bir saygı duygusu ortaya çıktı.

"Albay Burton… Sen neden-" buradasın?

Xiao Yan lafını bitiremeden karşı taraf dudaklarını onunkine bastırdı, dili dudaklarının arasından kayarak Xiao Yan'ın damağına temas etti.

Xiao Yan bilinçsizce itaat etmeyi reddetti ancak karşı taraftaki kişi yumuşak çakıl taşı boyunca sıcak bir akış gibi Xiao Yan'ın dilinin diğer tarafına geçti.

Xiao Yan tadı üzerinde düşünmeye fırsat bulamadan karşı tarafXiao Yan'ın dilini kendi diliyle kapladı, dilini büyük bir tutkuyla etrafında döndürdü ve Xiao Yan'ın ağzındaki her yumuşaklığı istila ederek onu kendini tutmadan öptü.

İnanılmaz derecede mantıksız.

Xiao Yan ne kadar mücadele ederse öpücük o kadar yoğunlaşıyordu. Xiao Yan, çenesini kaldırıp ezici baskıya katlanmaktan başka bir şey yapamadı.

Bu, dünyayı artık mesafenin olmadığı bir şekle sokan Heine Burton'ın öpücüğüydü.

Heine'nın ince parmakları Xiao Yan'ın saçlarının arasına kaydı ve onu kemiklerini kırarcasına kendisine yakın tuttu.

Xiao Yan'ın gözleri, Heine'nın alçalmış gözlerini görmek için iyice açıldı. Bacakları kıvrıldı ve Heine'nın beline yerleştirildi. El; başının arkasından aşağı indi, sırtını okşadı ve güç yordamıyla ilerleyerekboşluklar arasındaki kalp sarsıcı yere geldi.

Birinin hakimiyeti altında olmanın önsezisi Xiao Yan'ın omurgasından aşağı bir ürperti gönderdi.

Bilinçsizce boğuşan Xiao Yan Heine'nın omzunu itmeye çalıştı ama bu bir işe yaramadı.

Sonunda, Heine dudaklarını çekti ve Xiao Yan, sonsuz bir karanlıkta gümüş bir astar görmüş gibi hissetti.

Ancak Heine onu hala sıkıca kucağında tutuyordu.

Xiao Yan, mavi uçurumda sorusunun cevabını bulma umuduyla Heine'nın gözlerinin içine baktı.

"N-Neden…"

Heine onun yüzünü ellerinin arasına almaktan başka bir şey yapmadı. Parmakları Xiao Yan'ın yanağını okşadı, sanki bir şeyi doğrulamaya çalışıyormuş gibi yavaş ama güçlü bir şekilde.

Heine onu bıraktığı anda Xiao Yan onun her zaman soğukkanlı olan gözlerinde hafif bir dalgalanma gördü.

Xiao Yan, ilk kez her şeyin mahvolmasını arzulamıştı.

Xiao Yan nefes almaya çalışırken gözleri aniden açıldı. Sırtı terden sırılsıklam olmuştu ve gözlerini bacaklarının arasına doğru kaydırdığında orasının da nemli olduğunu görmüştü.

"Oh—— Gözlerime inanamıyorum!"

Xiao Yan, terminalin hala açık olduğunu fark etmeden önce yatağından atlamak üzereydi. Kaskı hızla çıkarıp banyoya daldı.

Başından aşağı su fışkırırken Xiao Yan gözlerini kapattı.

"Doğrusu… böyle bir rüya gördüğüm için kızgınım! O Heine Burton! Ve ben gerçekten onu hayal ettim…"

"Tanrım! Heine bunu öğrenirse beni paramparça eder!"

Su omurgası boyunca ilerleyip kalçasının arasındaki boşluğa girerken Xiao Yan'ın kalp atışları çılgına döndü.

Heine'nın öpücüğünün gücü ve parmaklarının dokunuşu o kadar gerçekçiydi ki Xiao Yan neredeyse sinir krizi geçirecekti.

Neden böyle bir rüya gördüğüne dair hiçbir fikri yoktu. "Yoksa... yanlışlıkla onun dudaklarına sürtünmüş olmam bu tür bir fantezi yaşamama mı sebep oluyor?" diye bir tahminde bulundu.

Heine Burton'ın şimdiye kadar gördüğü en kusursuz yüze sahip olduğu doğruydu ama kesinlikle fantezi kurabileceği biri değildi.

Suyu kapatan Xiao Yan banyodan çıktı.

"Neyse ki tatildeyim, yarın bütün gün uyuyacağım…"

Kendi kendine mırıldanarak yatağına geri çıktı ve yatak örtüsünü kucaklayarak tekrar uyumaya döndü.

Uykuya dalmadan önce "Zombilerin ve Heine Burton'ın olmadığı bir yere gitmeyi ne kadar isterdim..." diye geçirdi aklından.

Hala uyku sersemi olan Xiao Yan, birinin kendisini yatağından çekip çıkardığını hissetti ve uykulu bir şekilde gözlerini açtığında Mark'ı tam önünde ürpertici bir sırıtışla görünce büyük bir şok yaşadı.

"Hey! Günaydın çaylak!"

"G-Günaydın…"

Bu adam neden odamda? N-Ne istiyor? Yoksa omzumun kırılması Heine Burton'ın bana olan nefretini gidermeye yetmemişti de şimdi de bana eziyet etmesi için Mark'ı mı göndermeye karar vermişti?!

"Eşyalarını topla ve göreve hazırlan!"

"Gö… Ne görevi? Ben tatildeyim!"

"Tatil iptal oldu," Mark'ın yüzü karardı, "Ne, bizimle gelmek istemiyor musun?"

Xiao Yan yutkundu, "Be-Ben önce daha yüksek seviyedeki birinden onay alacağım…"

"Benim gibi B seviye bir öğrencinin bir görevinin olması nasıl mümkün olabilir? Bir de Özel Görev Kuvvetleri ile? İmkansı-"

İletişim cihazını açtığında karşısına bir mesaj çıktı.

Görev tarihi bugündü. Konum, üssün dışında terk edilmiş bir şehirdi ve görevin amacı şehrin içinde gizlenmiş Gelgit Organizasyonu'nu son vermek ve rehineyi kurtarmaktı.

Risk derecesi- A Seviye, yani görevde her an hayatını kaybedebilirdi.

"M-Mümkün değil!"

Xiao Yan yıkılmış görünüyordu.

"Neden olmasın?"

Mark daha sonra ona bir sırt çantası attı.

"Bu nedir?"

"Bomba."

"Ha?"

Xiao Yan tepki veremeden Mark onu odasından sürükledi.

Geçitte Reeve tam teçhizatlı halde duvara yaslanmış bekliyordu. Xiao Yan'a güven verici bir şekilde gülümsedi ve "Endişelenme" dedi.

Reeve'in yanında, elinde bir nevi tele benzeyen bir nesneyi döndüren Maya vardı. Xiao Yan bunu bir keresinde tamir atölyesinde görmüştü. Sadece birkaç mikrometre uzunluğunda bir çapa sahipti amametalleri, bir kili keser gibi kesebilirdi. Ancak, bu telleri kontrol etmek kolay bir iş değildi. Bunları kullanmak için savaşta çok yetenekli olmak gerekirdi aksi takdirde silahtan kendileri zarar görürlerdi.

Maya bu silahı kullanabiliyorsa savaş becerileri Özel Görev Kuvvetlerinde kesinlikle birinci sınıf olmalıydı. Maya'nın çoktan Memur olduğu yerde büyük adam Mark'ın sadece bir teğmen olmasına şaşmamalıydı.

Bu sırada Maya, Xiao Yan'a sırıtarak göz kırptı ve "Hayatım, beni özledin mi?" diye bağırdı.

Xiao Yan'ın sırtından aşağı ani bir ürperti indi ve hızla Maya'dan uzaklaştı.

Diğer altı Özel Kuvvet askeri geçidin yanında duruyordu; bazıları bıçaklarını siliyordu, bazıları da ekipmanlarını ayarlıyordu. Görünüşe göre Özel Görev Kuvvetlerinin tüm küçük birliği gönderiliyordu, bu kolay olmayacaktı.

Heine Burton, Xiao Yan'ın yanından geçerken keskin ayak sesleri duyuldu; Heine'nın inik kaşlarındaki kararlılık ve yaydığı güçlü aura Xiao Yan'ın birkaç adım geri sendelemesine neden olmuştu. Dün geceki rüyanın sahneleri zihninde canlandı ve Xiao Yan, Heine'nın onda bir şey fark etmesinden korktuğu için bakışlarını hızlıca Reeve'e çevirdi.

"Heine gördüğün rüyayı öğrenirse öldün demektir! Hatta korkunç bir şekilde öldün!" dedi Xiao Yan kendi kendine.

"Gidelim."

Özel Kuvvet askerleri kanatlanmışlar gibi yürürlerken Xiao Yan elindeki sırt çantasıyla onları takip edebilmek için neredeyse koşmak zorunda kalmıştı. Onlar daha uçağa varmadan Xiao Yan çoktan boncuk boncuk terlemeye başlamıştı.

Askeri rütbelere gör, Maya'nın Heine'nın hemen arkasında yürümesi gerekiyordu ama onun yerine Xiao Yan'ın yanında dolanıp duruyordu.

"Tatlım, ben seni taşırım," Maya kolunu Xiao Yan'ın beline doğru uzattı.

"Hayır teşekkürler! Bomba patlar!" Xiao Yan yana doğru kaçtı ama Maya yine de ona yaklaşmaya devam etti.

Heine arkasına bakmadan "Mark, o çok yavaş." dedi ama Mark onun ne demek istediğini anlamıştı.

Mark ileri hattan geri geldi, Xiao Yan'ı omzuna aldı ve sadece birkaç hızlı adımda ileri hatta döndü.

"Hey! Taşınması gerekiyorsa onu taşıyan ben olmalıyım!" Maya arkadan kovaladı.

Mark ona bir küçümseme hareketi gösterdi.

"Hey patron! Bu herif de uçaktan inecek mi?"

Xiao Yan sessizce dua etti, "Lütfen hayır de ..."

İki yüz yıl önce, en yüksek nüfus yoğunluğuna ve en kötü enfekte oranına sahip olan yerler şehirlerdi. Şimdi ise, dünyadaki üç zombiden ikisi kentsel alanlarda toplanmıştı.

"Elbette."

Heine'nın sözleri, Xiao Yan'ın kalbine tonlarca tuğla düşmüş gibi bir etki yaratmıştı.

"Bu sefer öleceğim! Ciddi anlamda!"

Xiao Yan, uçağın içine fırlatıldı, uçuş geçidinden doğru üssü terk ettiler ve yanan güneşe doğru yükseldiler.

"Hey! Xiao Yan! İnanın bana, bu gerçekten ilginç bir gezi olacak," Reeve, Xiao Yan ile yüz yüze otururken Maya kokpitte kalma görevine atanmıştı ve böylece Xiao Yan'ı taciz etme şansını kaybetmişti.

"Özel Görev Kuvvetleri için sözde 'ilginç', benim için genellikle 'tehlikeli' anlamına geliyor." diye mırıldandı kendi kendine.

O anda Xiao Yan kendini sakinleştirmiş ve işleri yoluna koymuştu.

"Hey, neden sizinle gelmem gerekiyor?" diye sordu Xiao Yan kısık bir sesle.

"Çünkü sadece sen varsın!" Mark kolunu uzatıp Xiao Yan'ın omzuna koydu, neredeyse onu eziyordu.

"Ne demek 'sadece sen varsın'? Ben yalnızca bir öğrenciyim! Yedek asker! Anlıyor musun?! Beni buraya sürüklemek yükten başka bir şey olmaz!"

Mark omuz silkti, "Çünkü seninle aynı uçakta olan bütün arkadaşlar öldü bu yüzden tüm o teknik askerler onları savaş alanında terk edeceğimizi düşünüyor ve Yarbay Raven astlarını bizim peşimize takmak konusunda endişelendiğini söyledi, yani…"

"Ne olmuş yani?"

"Yani tek seçenek sensin! Harikasın biliyorsun! Sadece kasa kapısının kilidini açmakla kalmıyor aynı zamanda ham uranyum depolama cihazını da kaldırabiliyorsun! Bahse girerim patlayıcı bomba senin için sorun olmayacaktır!"

"Pa-Pa-Patlayıcı bomba mı…"

Zombiler ısıyı emerek güçlendikleri için genellikle onlarla başa çıkmak için soğuk silahlar kullanılırdı. Ancak Gelgit üyeleri insandı, patlayıcılar onlarla başa çıkmak için faydalı bir taktik olacaktı.

"Neden onlara füze atamıyoruz ki?"

"Çünkü rehineleri var."

"O zaman füzeyi ateşlemeden önce rehineyi kurtarın!" Xiao Yan, bu insanların taktik planlamasının ne kadar gülünç olduğunu düşünmeye başlamıştı!

Mark'ın yüzü karardı ve iki saniye sonra aniden kahkahalara boğuldu, "Çaylak, çok tatlısın! Hatta Reeve'le, seni sadece bir bomba kurman için getirdiğimize inanacak kadar aptal olup olmadığınla alakalı bir iddiaya bile girdim! Bunu yapmak için teknik askere gerek yok ki, biz kendimiz de yapabiliriz!"

Xiao Yan'ın şakağında bir damar belirdi, "Öyleyse bana ne için ihtiyacınız var?"

"Gelgittekiler, 200 yıllık tesisleri mini bir üs inşa etmek için kullanmışlardı ve tüm kablosuz sinyalleri kapatarak üslerindedahili bir ağ oluşturmuşlardı. Teknik askerlerimizin çoğu verileri terminal sistemiyle işlemeye alışkındır ancak bu antik teknikler onlara göre fazla eski. Nükleer santraldeki performansından dolayı Albay, senin bu görev için terminallere aşırı derecede bağımlı olan teknik askerlerden çok daha yetkin biri olduğuna inanıyor. Nasıl ifade etsem… Görünüşe göre bu antik şeylerde oldukça uzmansın?" diye açıkladı Reeve.

"Ne? Hangi Albay?"

Hem Reeve hem de Mark kokpiti işaret ettiler.

Orada sadece tek bir Albay vardı—— Heine Burton.

"Albay'ın senden nefret ettiğini düşünüyorsun, değil mi?" diye sordu Reeve gülümseyerek.

 

 

~~~ Sıradaki:  11. Bölüm | Okyanus ~~~

İpucu:

Bölümü değiştirmek için Thrive in Catastrophe 10 manga simgelerine tıklayabilirsiniz. Klavyede ok tuşları ile bölümler arası geçiş yapabilirsiniz.

-DİSQUS YORUM KURALLARI-
Kural 1. REKLAM YAPMAK KESİNLİKLE YASAKTIR.
Kural 2. Bir kişiyi küçük düşürebilecek ve incitebilecek şeyler yazmak, din, ideoloji, akım ve ırk ayrımı yapmak ve bunlarla ilgili yorum yazmak yasaktır.
Kural 3. Milli ve ulusal değerlerle dalga geçmek, aşağılamak, siyaset yapmak, tartışma çıkartmak, kışkırtmak ve huzuru bozmak yasaktır.
Kural 4. Webtoon'da olan gelecek bölümlerle ilgili bilgi vermek isteyen herkesin yorumunu SPOILER kodu içine alması gerekmekterdir aksi halde süresiz şekilde yasaklanacaktır.